De Britse erfenis op Malta – Taal, verkeer en telefooncellen

Ruim een halve eeuw – zo lang is het inmiddels geleden dat Malta onafhankelijk werd. Tot die tijd viel het land onder Brits bewind en was het een van de laatste koloniën van het Verenigd Koninkrijk. Maar wat is daarvan overgebleven? Is Malta nog steeds een beetje Brits?

Engels is nog steeds de voertaal – ook na de onafhankelijkheid

Het duidelijkste overblijfsel van de koloniale tijd is zonder twijfel de taal. Engels is op Malta nog steeds een officiële taal. Dat is voor vakantiegangers, maar zeker ook voor ondernemers, een enorm voordeel. Ik denk daarbij direct aan het papierwerk voor de oprichting van een Malta Limited.

Als deze formulieren in het Malti zouden zijn – de andere officiële landstaal die een unieke mix is van Arabisch en Italiaans – dan zou dat niet alleen voor ons bij DW&P een flinke hindernis zijn. Gelukkig kun je je hier praktisch overal in het Engels verstaanbaar maken, al moet ik eerlijk zeggen dat er locals zijn die stug vasthouden aan het Malti en het Engels links laten liggen.

Links rijden: even wennen voor bezoekers

Daarnaast rijden de auto's op Malta links. Dat is hier de normaalste zaak van de wereld. Net als in Engeland zorgt dat links rijden voor sommigen voor zweethanden. Wie hier woont, went er snel genoeg aan, maar ik zie vaak genoeg toeristen die uit gewoonte de verkeerde weghelft kiezen, met blikschade tot gevolg.

Als je je hoofd erbij houdt – vooral bij rechts afslaan en op rotondes moet je even omschakelen – dan gaat het meestal goed. Het is een kwestie van routine opbouwen.

Brievenbussen en telefooncellen: 'very British'

Een leuk detail dat in dit rijtje past: de brievenbussen en telefooncellen op het eiland. Die zijn letterlijk 'very British' en niet van de Engelse originelen te onderscheiden. Als je erin staat, waan je je even in Londen.

Er is echter één cruciaal punt waarop Malta verschilt van het voormalige moederland: waar regen en grijs weer in Engeland bijna cultureel erfgoed zijn, is Malta een van de zonnigste plekken van Europa. We hebben hier meer dan 300 dagen zon per jaar. Dat klimaat – en de andere kleine verschillen – maakt het leven hier wat mij betreft toch net even aangenamer dan in de UK.